Tju!

tuvalet kağıdı rulosu

şu sıralar yavşama mesajı tabir edilen “günaydın prenses…….” kalıbına çok gülüyorum.

“terliklerimle gelsem sana, sonunda aşkı bulmuş gibi” gibi bir şarkı sözü nasıl yazılabilir? ağlayacağım şimdi gerçekten. bir de neden insanlar inci sözlük’te takılıyor?

multivitamin tabletleri var ya eritiyorsun suda. onlardan bir alay vardı. YÜZÜME KAN GELSİN diye içeyim diye düşündüm. eridi falan. içiyorum ama.. tadı nassı kötü nassı kötü. bir baktım MAGNEZYUM KALSİYUM FALAN BUNLAR. yahu bunları eve kim, niye alır? hem de yineliyorum, bir alay! içmiyorsunuz.

solunum yollarım en güzel şekilde tıkanmış durumda. ilaç içeceğim mesela, soğuk su koyuyorum. annem diyor, “içme soğuk su.”

“ya”, diyorum. “soğuktan değil, VİRÜSTEN BAKTERİDEN NEYİN hasta oldum ben kadın anlamıyor musun?”. yok. anlamıyor. nitekim o soğuk suyu içemiyorum. o da bu zaferin verdiği sarhoşlukla çıkıp FİTNISA PİLATESE gidiyor. sonra yok efendim “benim kızım hasta mı olmuş ben ona ne çorba pişireyim hangi ıhlamuru eyleyeyim?”. canım sallama, aşkım. zira PİLATES TOPU üzerinde ıhlamur eyleyebilenin ben alnını karışlarım!

devlet bahçelilerle

odayı küçük rakunlar bastığında etraf o kadar sessizdi ki alper’in düşünceleri odada yankılanmaya başladı.

nick: mustardin

geçen hafta mynette batak “atarken” oyun 2 tipte duraklıyordu. gayet seri’ydim. adamın biri “MUSTAFA DIŞINDA HEPİNİZİN A KORUM” demişti (çok ayıp). mynette buna tevazu gösterilmesini beklemeyin! peki ama mustafa kimdi? acaba dedim.. bunu olduğu gün paylaşmayı gerekli bulmamıştım. fakat bugün biri “mustafa biraz seriiiiii” dedi.

..

ulan ne mustafası?

ego <3 

bi gün eski bi dostunu görürsün. görmezken aklına gelmeyecek şeyler düşünürsün. mutlu mu acaba? bazen öyle bi görürsün ki onu, mutludur. geçirdiğiniz günlere falan acımazsın ama. mutlu olması huzur getirir. değiştiremediği tek düşünce şudur;

“mutlu ol tabii, ama fazla değil..”

anlamam gereken bişey yok, yazdıklarını okuyabiliyorum.

sıcak suyu kapadığında oluşan ürperme hissi tamamiyle güvensizlik hisettirmez mi?

onay vererek adımını attı soğuk mermere. bornozu yerdeydi. açık mavi.. giydi ve banyo kapısını açar açmaz yüzüne vuran soğuk dalgasını kokladı. tamamen lacivertti. hay allah.. etraf nasıl da lacivert kokuyordu öyle! o kadar ki bu koku sinüslerini, şakaklarını ağrıttı. hemen burnunu kapayıp odasına koştu. yeniden nefes aldığında düşündüğü şey denizanaları oldu. ( böyle anlık düşünce değişimleri artık canını sıkmaya başlamıştı, zira söyleyecekleri bile uzun sessizliklerle kesiliyordu bazen konuşurken, uzun cümleler kurmayı severdi. ) şeffaf bi koku vardı, tek hissettiği yoğunluktu. duygu yok, sadece aklına gelenler.. tıpkı ana rahminde olduğu gibi, sıvıdan oksijen almak gibi.

gerçi.. nerden bilebilirim ki?

metrobüste üstüme düşen kız,

senden sonra çok hastalandım. larenjitle başlayan hasta günlerim, son zamanlarda farenjite çevrilmek üzre. üstüme düşmenden 5 dakka falan sonra hala gülüşüyorduk ya? hah, ben gülemiyorum artık. hani bi de “bunu hiç beklemiyodum” demiştin düştükten sonra. ben de “yine bekleriz ehe öhö” demiştim. hah işte.. onu da diyemiyorum artık. bi de koku, tat alamıyorum. karnım acıkıyo mu farkedemiyorum. yediklerim boşaymış gibi hissediyorum. dünyanın elmasını yedim ayıptır söylemesi. bi tanesinin tadını aldın mı de, hayır. şimdi de tadı kötü olucak diye içmeye çekindiğim pelin otu çayını deniycem, çok afedersin koy götüne rahvan gitsin denir ya? bi de şu koku mevzuu’nda, burun spreyi sıktım sabah tamam mı, burnum açıldı ama ben yine koku alamıyorum. vicks koklamaktan başıma ağrılar girdi halbuki. sence o burun spreyinin benim koku reseptörlerime herangi bişey yapmış olma olasılığı nedir?

son olarak sana aşık falan olmadım yanlış anlama, ama beni bulursan sana herşeyi daha detaylı anlatırım.

sevgiler